ก้าวแรกของฉัน

posted on 18 Aug 2006 23:34 by maebin  in Event

 

"การเริ่มต้นที่ดี ก็เหมือนเราประสบความสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง"

 

-------

 

หลังจากที่อ่านหนังสือเล่มนึงจบ... เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา..
ก็คิดได้ทันทีว่า ชีวิตที่ผ่านไปในแต่ละวันของเมธ์ ..
มี "สาระ" อะไรบ้าง?

ทำไดฯ ทำบล๊อคมาก็หลายอันอยู่นะ ทั้งที่เป็นภาษาไทย และภาษาอังกฤษ
พอลองย้อนกลับไปอ่านดู

อัพไดที่ก็บ่นๆๆๆ เล่าๆๆๆ บ่นๆๆๆ
ลงท้ายด้วย "คิดถึงเพื่อนๆทุกคนน้า~"
...

จริงอยู่ มันคือชีวิตของเมธ์ในช่วงเวลานั้น
แต่พอมาตอนนี้.. เมธ์อยากลองเปลี่ยน
"เมธ์จะบ่นเรื่องอะไรนะ"
ให้เป็น
"วันนี้เมธ์จะเล่าเรื่องอะไรนะ?"


อยากให้คนที่เข้ามาอ่าน
ทั้งที่ตั้งใจเข้ามา / เผลอเข้ามา / หลงผิดเข้ามา (เอ๊ะ?)
ได้รับความรู้สึกดีๆ หรืออะไรซักอย่าง.. กลับไปด้วย
ถือว่าเป็นของฝากจากคนชื่อ เมธ์ ละกันนะ ^_^

 

อาจไม่มีใครเข้ามาอ่าน.. หรือเข้ามาแต่ไม่แสดงตน.. เมธ์ก็จะเขียนต่อไปเรื่อยๆ ... เรื่อยๆ ... เรื่อยๆ ...

 

-------

 

วันนี้ไปหอสมุดรัฐสภามาล่ะ
นัด 8.15 แต่กว่าจะมากันครบองก์ก็ปาไปเกือบ 9 โมง
เยี่ยมจริงๆ เวลาเป็นเงินเป็นทองนะคะเพื่อนๆ = =

 

พอไปถึงก็.. ตะลึงเล็กๆนะ
เพราะไม่เคยไปด้วย แล้วก็ตื่นเต้นกับ เขาดิน ที่รถขับผ่าน
(พอดีว่าเคยไปตอนเด็ก แต่จำความไม่ได้แล้ว เพราะเด็กมาก)

เข้าไปถึงก็ไป.. อ่า ทำนองว่ารายงานตัวล่ะมั้งว่า "ฉันมาแล้ว"
นั่งอยู่ในห้อง บรรดารปภ. ก็คุยกัน ขึ้น มึง กู
ขนาดมีนิสิตร่วม 30 คนนั่งอยู่ด้วยนะนั่น

นั่งดมกลิ่นบุหรี่จางๆจากพี่รปภ.ทั้งหลาย ไม่ถึง 5 นาที
ก็มีพี่อีกคน นำเข้าไปในห้องสารนิเทศ
ระหว่างทางไป เดินผ่านตึกก่อน แอร์เย็นฉ่ำมากๆ หรูด้วย
เดินหลั่นล้าได้ไม่นาน..

ก็สงสัยอยู่นะว่าทำไมต้องทำถึงขนาดนี้
คนที่ใช้ก็แทบไม่มี ก็พอเข้าใจว่าเป็นหน้าเป็นตาของบ้านเมือง
แต่ว่า.. สู้เอาเงินไปช่วยคนอื่นไม่ดีกว่าหรอ?

 

เข้าไปในห้องสารฯก็ดูวีดิทัศน์เกี่ยวกับรัฐสภานั่นแหละ
เนื้อหาที่ดูก็ไม่มีอะไรมาก
แล้วก็ไปต่อกันที่ ที่ประชุมสภา
ไม่เชิงว่าได้เข้าไปหรอกนะ ตรงส่วนที่ประชุมน่ะ
เพราะจะเปิดให้เข้าเฉพาะตอนวันเด็ก
เมธ์นั่งอยู่ชั้นบน ที่ปกติคนทั่วไปเข้าไปฟังได้
(แต่ต้องทำเรื่องลงชื่อขอเข้าร่วมฟังก่อนนะ)

แล้วถึงได้ไปดูห้องสมุดจริงๆ
ก็ไม่ต่างอะไรจากที่วาดภาพไว้
คือ จะมีแต่หนังสือกฏหมาย , บันทึกประชุมสภาวาระต่างๆ , ฯลฯ
แต่ที่น่าตื่นเต้นมีอยู่ 2 - 3 อย่างนะ ^^
อย่างแรกคือ เพิ่งได้เห็นชั้นหนังสือที่หมุนได้
คือ เคยเห็นแต่ในโคนันไง นี่มาเจอของจริง
ไปลองหมุนมาแล้วด้วยล่ะ
แจ่มมากๆ ท่าทางจะทุ่นแรงไปเยอะเลย
เพราะหนังสือทั้งชั้น แต่ใช้นิ้วชี้นิ้วเดียวก็หมุนได้แล้ว

แล้วก็ ไปดูบันทึกวาระการประชุม ที่บรรณารักษ์บอกว่ามีตั้งแต่ปี 2475
โอ้โห~ อยากเห็นมากๆ
น่าเสียดายที่ปีเด็ดๆมีคนหยิบไปใช้ ทั้ง พ.ศ. 2475 , 2499 , 2516 , ...
เอาเถอะเนอะ รู้ว่ามีก็ตื่นเต้นแล้ว ^^

ก่อนกลับ ก็ไปนั่งดูปลาคาร์พตัวเบ๊ก
น่ากลัวพิลึกแฮะ เวลาเห็นตอนมันแย่งกันมากินอาหาร
เวลาคนเรา แย่งกันกิน
น่ากลัวแบบนั้นรึเปล่านะ..

 

จากนั้นก็หิ้วท้องกลับถึงคณะ
นั่งคุยงานจนจะบ่าย 3 ถึงได้ฤกษ์กลับบ้าน

เหลือเวลาอีก กว่า 50 ชั่วโมงในการปั่นการบ้านและรายงาน
...

จนกว่าจะถึงวันจันทร์

 

--------

 


ใช่แล้วล่ะ
"ก้าวแรกของฉัน"

 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เมื่อมีก้าวแรก ก้อต้องมีก้าวต่อไปเรื่อยๆ และต่อไปเรื่อยๆ สู้เค้านะครับ หยุดพักได้ แต่อย่าเดินถอยหลัง หรือเสียเวลาอยู่กับรอยเท้าที่ก้าวพลาดไปนานนัก
พี่เชื่อว่าน้องเมธ์ ต้องแล่นเรือไปสู้จุดหมายเข้าสักวันนึง
ของฝากชิ้นนี้ดีมากเลยครับ แล้วพี่จะเข้ามาดู ทุกชิ้นเลยนะ

#2 By Silver87 (124.120.206.191) on 2007-09-03 00:50