ช่วงเวลาที่ยังคงอยู่
posted on 04 Feb 2007 23:33 by maebin in OutSide"ความทรงจำ ไม่ได้มีแค่รอยยิ้ม หากแต่มีคราบน้ำตาด้วย"
-------
เวลาแห่งความเจ็บป่วยผ่านไปแล้วอีก 7 วัน
ชักจะรู้สึกตะหงิดๆเหมือนกันว่าไอ่ที่เคยบอกๆคนอื่นว่า "ไม่ต้องห่วง เราน่ะถึก"
อาจจะไม่จริง..
อาทิตย์ที่ผ่านมา เวลาเดินๆ บางครั้งเหมือนรู้สึกไปเองว่า
ทำไมพื้นถนนมันนิ่มๆ
ทำไมไม่รู้สึกตัวว่ากำลังหิ้วกระเป๋าอยู่
ทำไมโลกมันหมุนๆเหมือนเพิ่งลงจากรถทัวร์
ทำไมเหมือนสมองมันคิดและตัดสินใจอะไรๆช้าลง
หรือเพราะว่าปวดหัวกับตัวรุมๆ สมองส่วนรับรู้เลยทำงานช้าลง
(???)
...
อาการน่าเป็นห่วง (เห็นแม่บอกอย่างงั้น)
แหะ~ คงถึงเวลาดูแลรักษาสุขภาพตัวเองหน่อยแล้วล่ะมั้ง ^^;
-------
วันนี้..
ตอนแรก เมธ์มีนัดไปทำงานกลุ่มตอน 5 โมงเย็น
แต่จะให้ถ่อจากบ้านเพื่อการนี้ก็กระไรอยู่ ดูจะทุ่มเทเกินไป =''=
( ถ่อจากบ้านตั้งไกล เพื่อไปถ่ายรูป 2-3 แชะ คุ้มมั้ยล่ะนั่น)
ก็เลยจัดแจงนัดเพื่อนอีกคนไปดูหนังที่ตั้งใจไว้อย่างร้ายกาจว่า จะไปดูให้ได้
"Final Score 365 วัน - ตามติดชีวิตเด็กเอ็นท์"
จะบอกว่า เมื่อคืนก่อน เปิดดูเอมวีจาก youtube
นั่งดูๆไป..
ตอนแรกก็อารมณ์ยังแค่ ฮือ~ คือเป็นแค่เสียงฮือเฉยๆ
แต่ดูไปพอเอมวีใกล้จบ คราวนี้ ฮือแล้วน้ำตาร่วงด้วย
แม่ตกใจเดินมากอด ฮ่าๆๆ
มาวันนี้ได้ไปดูหนัง.. ก็น้ำตาร่วงอย่างที่คิด ฮ่ะๆ
ไม่รู้จะสปอยล์อะไร เพราะเป็นเรื่องช่วงนึงของชีวิตคนธรรมดา
ชีวิตที่มี "เอ็น-สะ-ท้าน" แทรกอยู่
เมธ์เอง ก็ผ่านช่วงเวลานั้นมาแล้ว
พอได้ดูหนังเรื่องนี้ ก็เหมือนเลี้ยวรถกลับ..
กลับไปดูเส้นทางเดิมที่ขับผ่านมา
กลับไปดูวิวข้างทาง ว่าเราเคยและไม่เคยสนใจอะไรบ้าง
หลายประโยค หลายเหตุการณ์ในหนัง ที่ทำเอาเมธ์สะอึกไป
"ความรู้คืออะไร" - "ลุง" ไล่ถามเพื่อนไปแต่ละคน ถามแม้กระทั่งอาจารย์
ถ้าเมธ์โดนถามด้วยคำถามนี้ ก็คงตอบไม่ได้เหมือนกัน
เรียนมาก็ตั้งแต่เกิด แต่กลับให้คำตอบไม่ได้
ความรู้คือทุกสิ่งทุกอย่าง หรอ?
ความรู้คือประสบการณ์ หรอ?
"ถ้ามึงได้เป็นนายกแล้วกูเป็นยาม มึงจะกล้ามานั่งกินเหล้ากับกูเหมือนเดิมมั้ย?" - อันนี้ตอนล้อมวงจับเข่าคุย "เปอร์" ถามเพื่อนๆในกลุ่ม
ไม่มีคำตอบสำหรับคำถามนี้.. หรือมี?
วันข้างหน้า เมื่อสถานะทางสังคมและเส้นทางชีวิตที่ต่างกัน เพื่อนจะยังคงความรู้สึกต่อเพื่อนแบบที่เคยมีได้มั้ย
ใครจะรู้?
"แต่ถ้าเลือกประมง พ่อแม่ปู่ย่าตายาย.. รุมด่าแน่นอน" - "โบ๊ท" หนึ่งในไม่กี่คนที่ใจเด็ด ขนาดเลือก 3 อันดับแรกให้ "ไม่ติด" เพื่อให้ได้ประมง คณะที่ตัวเองชอบ ซึ่งแปะรั้งเป็นอันดับ 4
...
พูดไม่ออก =_=;
คำโปรยหนัง.. "เข้มข้นกับความฝัน แต่เข้มแข็งกับผลลัพธ์"
วาว.. ได้ยินครั้งแรกจากโฆษณาในวิทยุ ทำเอานั่งอึ้งไปหลายวิ
ก็ได้แต่ถามตัวเองว่า เคยเข้มข้น และ เข้มแข็ง มั้ย
ไม่หรอก ... อาจจะไม่ถึงขั้นนั้น
เด็กม.6ในเรื่อง หลักๆ คือ เปอร์ , บิ๊กโชว์ , โบ๊ท , ลุง
ทั้ง 4 คนนี้ รวมถึงคนอื่นๆไม่มีอะไรพิเศษเหนือมนุษย์
แต่จุดที่ทำให้เมธ์น้ำตาร่วง คือ ตอนที่ตากล้องให้เด็กแต่ละคนมาพูดคณะที่อยากเข้า
ไม่มีใครรู้ว่าจะเอนท์ติดมั้ย แต่พวกเค้าก็มีเป้าหมายว่า อยากเข้าที่ไหน อยากได้ที่ไหน
ถึงบางคนจะต้องฝืนความรู้สึกของตัวเองเพราะที่บ้านไม่สนับสนุน ก็ยังรู้ว่าตัวเอง จริงๆแล้ว ชอบอะไร
...
แล้วคนที่ชื่อเมธ์นี่ล่ะ คนที่นั่งดูหนังอยู่นี่ล่ะ
ปี 2 แล้วเนี่ยล่ะ
...
กระแทกใจดีจริงๆ
ถึงจะไม่มีอะไรน่าจะเกี่ยวข้องกันได้ แต่ก็รู้สึกพิเศษ ตรงที่หนังเรื่องนี้ฉายวันแรก ... คือ 1 กุมภา วันเกิดเมธ์
-------
to น้องเปอร์
เฮิร์ตเพราะเลิกกับแฟนจนไม่เข้าสอบสังคม
แต่สุดท้าย น้องก็ยังวกกลับมาสู่เส้นทางที่ฝันได้ เยี่ยมๆ
to น้องลุง
ถึงจะไม่ได้แพทย์ แต่เท่าที่พี่เห็นในหนัง เรียนนิเทศก็ดูโอดีนะ
โชคดีค่ะน้อง
to น้องบิ๊กโชว์
พี่เป็นคนนึงที่เข้าใจ สุดๆ
เข้าใจความรู้สึกตอนที่ ได้คะแนนน้อย ทั้งๆที่ให้เวลาและทุ่มเทกับมันมาก
แต่สุดท้าย น้องก็ได้เข้าไปบูมกับวิศวะนี่เนอะ ดีใจด้วยนะคะ ^^
to น้องโบ๊ท
น้องคะ พี่ไม่รู้จะพูดไง รู้แต่พอถึงตอนประกาศผลว่าน้องได้คณะประมงอย่างที่ฝัน..
พี่น้ำตาร่วง
แด่.. ทุกๆคนที่มีความฝัน
-------
วันจันทร์ฉันคอยอยู่
อังคารก็คอยดู ดูดูว่าเธอเป็นไง
พุธเธอก็ไม่มา เช้าสายก็ไม่มี
พฤหัส...ว่างเปล่า
ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์
ไม่มีวันไหนไม่คิดถึง
ไม่มีวันไหนที่เธอจะย้อนมา...สู่วันเก่าๆของเรา
วันที่ฉันเจอเธอ วันที่ได้ใกล้กัน วันที่เราจูงมือ...
วันที่ฉันรักเธอ วันที่ฉันพูดไป วันที่เธอรับฟัง...
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้
อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
มกราก็ยาวนาน
กุมภาก็เลือนลาง
มีนาก็ยังเลื่อนลอย
เมษาก็ร้อนรน
พฤษภาก็ทุกข์ทน
มิถุนาว่างเปล่า
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้
อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ
อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้...
...
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี
ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ......
-------
ใกล้จะถึงช่วงการสอบที่แสนจะหฤหรรษ์เข้าทุกที ชีวิตยังดำเนินต่อไป ตราบเท่าที่ยังไม่ท้อ มันก็น่าจะเดินต่อไปได้เรื่อยๆ ... เนอะ?
สู้เราใช้เวลาที่มีเหลือค้นหามัน แล้วเมื่อถึงวันที่เรามีโอกาสที่จะได้เลือกเส้นทางเส้นใหมอีกครั้ง เมื่อนั้น ก็คิดและเลือกตัดสินใจด้วยความต้องการของตัวเองอย่างมั่นใจน้าา
ขอให้น้องเมธ์โชคดีนะครับ
เราก็อยากดูเรื่องนี้เหมือนกัน ตอนเอนท์เราก็ไม่มีเป้าหมายเหมือนกันล่ะ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ แต่พอได้เรียนถือว่าโชคดีที่เรียนแล้วชอบและเจอเป้าหมายของตัวเองแล้ว แต่ว่าตอนเอนท์เนี่ย เราไม่ได้อ่านหนังสือแบบน้องๆเค้าเล้ยยย 555
จะสอบแล้ว ตั้งใจอ่านหนังสือเน้อออ ...บอกแต่เค้าแล้วตัวเองล่ะ -*-
#1 By °˚◦« ป.-สระอู :뿌 »◦˚° on 2007-02-04 23:40