ของฝากจากแดนใกล้

posted on 27 Apr 2008 15:47 by maebin in InSide

.
"It is not the answer that enlightens, but the question." - Eugene Ionesco

 .

---------------------------------------------------------------------------------- 

 .

อะฮิๆๆ
วะฮะฮ่า
คริ คริ คริ
โฮะ โฮะ โฮะ
แค่กๆๆ

 

พิธีกร : มองซ้าย มองขวา คุณเมธ์ไม่อยู่ ไม่รู้คุณเมธ์หายไปไหนนะคะ สงสัยจะแอบไปงีบหลับพักผ่อน ก็แหม ฝึกงานมากว่าจะกลับถึงบ้านก็เล่นเอาหมดแรงแล้ว ดิชั้นเลยแอบเอาบรรดา FAQ ที่คุณเมธ์ได้รับมาเปิดรายการตอบเอง ฮี่ๆ แต่จะให้ดิชั้นซึ่งเป็นคนนอกตอบให้ก็กระไรอยู่ เพราะฉะนั้น เลยเชิญบรรดา ของใกล้ตัว ของคุณเมธ์มาให้เกียรติให้คำตอบกันค่ะ สวัสดีค่ะ ขอให้ทุกท่านแนะนำตัวกันก่อนนะคะ


แว่นตา : แว่นตาจ๊ะ ตอนนี้เลนส์สั้น 325 และเอียงอีกนิดหน่อยจ๊ะ

ปากกา : ปากกาครับ ราคา 10 บาท แต่คุณค่าเกินกว่านั้นเยอะครับ *ยิ้ม*

มือถือ : มือถือค่ะ ไม่ค่อยได้โทรออก แต่จะหนักไปทางส่งแมสเสสค่ะ

เอมพี3 : เอมพี3หะ เห็นอย่างนี้เดี๊ยนจุเพลงได้เป็นร้อยนะคะคุณ

กล้อง : แค่กๆ ขอโทษครับ กล้องครับ ตอนนี้เหมือนจะไม่ค่อยสบาย สงสัยแบตเสื่อมครับ แค่กๆ

 

พิธีกร : ค่ะ แนะนำตัวกันเรียบร้อยแล้วนะคะ ทีนี้เราจะเริ่มเข้าสู่ช่วงการตอบคำถามกันเลยดีกว่าค่ะ เอาล่ะนะคะ เริ่มด้วยคำถามของ... อ้า ของคุณเชน (aunlamun) ค่ะ ถามมาหลายข้อเชียวค่ะ 


Q :ไหนลองบอกเรื่องที่ดีใจมากๆมาเรื่องหนึ่งสิ 
เอมพี3 : เดี๊ยนว่าต้องเป็นตอนที่เห็นว่าคุณก้อง ทรงกลด บางยี่ขัน มาโพสคอมเม้นท์ที่บลอคเธอแน่ๆ ยิ้มหน้าบานไม่หุบเลยค่ะคุณ อุ๊ยย แซวเล่นนะคะ
ปากกา : ถามมาอย่างนี้คงต้องขอเวลาคิดก่อนนะครับ ถ้าเป็นแต่ก่อนเมธ์คงเขียนลงไดอารี่แล้ว แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้เขียนแล้วครับ อัพลงบลอคหรือสเปซแทน
มือถือ : อืมม.. นึกไม่ออกค่ะ แต่ถ้าต้องตอบก็ขอเดาว่า เมธ์จะรู้สึกดีใจมากในทุกๆครั้งที่คิดและเลือกตัดสินใจทำอะไรๆด้วยตัวเอง น่ะค่ะ


Q : แล้วเรื่องที่เสียใจละ
เอมพี3 : แหม ขอเม้าท์ค่ะขอเม้าท์ คือเมธ์เค้าเฮิร์ทไปเยอะเลยหะ ตอนที่รู้ว่าจะอดไปร่วมทริปปลูกป่ากับคุณก้อง ทรงกลด หะ นี่ถึงขนาดเป็นไข้ทางใจโทษนู่นโทษนี่ ไปๆมาๆ ไข้ขึ้นค่ะคุณ อุ๊ยยย แหย่เล่นอีกแล้วค่ะ รักหรอกจึงแอบแซวนะคะ
ปากกา : เล่นไม่เลิกเลยเธอนี่ เงียบไปเลย
เอมพี3: นิดหน่อยเองย่ะ
มือถือ : อืมมมม ก็เห็นเมธ์เค้าเสียใจทุกครั้งที่ถอดใจที่จะเลือกหรือทำอะไรเพื่อตัวเองนะคะ
เอมพี3 : ใช่หะใช่ แต่เมธ์เค้าเป็นโรคจิตกลายๆนะคะคุณ คือไม่ค่อยเล่าให้ใครฟัง ชอบเก็บไปคิดเองคนเดียว
กล้อง : ถ้าพวกเราไม่รู้ ก็คงไม่มีใครรู้แล้วล่ะครับ แค่กๆ


Q : ขอเรื่องประทับใจด้วยนะจ๊ะ
ปากกา : จะว่าไปแล้วก็มีหลายเรื่องนะครับ แต่ที่ตอนนี้นึกถึงก็คงจะเป็น ตอนที่น้องๆที่ลำปาง (ตอนเมธ์เค้าไปทำค่าย) เรียกเมธ์ล่ะมั้ง คือ เมธ์เป็นพี่คนเดียวที่น้องเรียกว่า "ยายเมธ์" น่ะครับ เพราะเด็กที่นู่นดูจะชอบอกชอบใจตอนเมธ์ดัดเสียงเป็นคนแก่ไปเล่านิทานให้ฟัง ขนาดตอนเมธ์ไม่สบาย น้องเค้ายังตะโกนถามเลยว่ายายเมธ์หายดีแล้วยัง  ไม่ก็ถามเพื่อนเมธ์ว่า พี่คับๆ ยายเมธ์ไม่สบายหรอ ขนาดตอนเขียนเฟรนชิพของเมธ์ น้องยังเขียน 'ยายเมธ์" เลย
กล้อง : ออกจะน่าปลื้มมากอยู่นะผมว่า สำหรับคนกลัวเด็กอย่างเมธ์ ^^'


Q : ชอบกินอะไรครับ
ทุกสิ่ง : ไอติมมมมมมมมมมมมมม


Q : ทำไมต้องสร้อยข้อมือละ 
แว่นตา : น่าเสียดายจังที่สร้อยข้อมือไม่ได้มาด้วยกัน
มือถือ : อืม.. เห็นเมธ์เริ่มใส่พวกสร้อยข้อมือแบบค่อนข้างจริงจัง ก็ตอนม.ปลายนะคะ ตอนนั้นเป็นช่วงเวลาที่... เหมือนเมธ์มีความรู้สึกว่า อยากมีที่พึ่ง อยากมีเครื่องรางที่ใส่ติดตัว แต่ไม่ใช่แบบห้อยพระเครื่อง ไปๆมาๆก็เลยคว้าสร้อยข้อมือ (อารมณ์ของฝากจากต่างจังหวัด) มาใส่แล้วก็ทึกทักเอาว่า นี่ล่ะ เครื่องรางของชั้น ฮ่ะๆๆ แล้วก็ใส่ติดมาจนชิน เดี๋ยวนี้ถ้าวันไหนออกนอกบ้านแล้วไม่ได้ใส่ เมธ์จะรู้สึกโหวงๆ เหมือนเป็นของสะสมกลายๆแล้วด้วยค่ะ ทั้งแบบกำไล สร้อยข้อมือ ที่รัดข้อมือ ส่วนมากจะเอนไปทางแนวกำไลหนัง ไม่ก็โทนสีดำๆน้ำตาลๆนะคะ แบบสาวหวานนี่เมธ์เค้าไม่ค่อยมีหรอก ^^


Q : รู้จักพี่แล้วอดกินไอติมเสียใจไหม
กล้อง : พูดถึงไอติม เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยเห็นเมธ์กินมากเท่าเมื่อก่อนนะ
มือถือ : นั่นสิ อะ ว่าแต่ใครจะตอบล่ะเนี่ย เธอแล้วกันเอมพี3
เอมพี3 : จัดให้ค่ะ เสียใจมั้ย เดี๊ยนว่า ก็... ไม่เชิงหะ เพราะเมธ์ชอบไอติมมากกกกก แต่ก็เธอก็จำต้องลดและละ (แต่ไม่เลิกแน่นอนหะ เดี๊ยนยืนยัน) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเมธ์เองก็ทราบดีเช่นกันว่าเพื่อสุขภาพของตัวเอง


Q : เรื่องที่หน้าแตก เอาแบบแตกละเอียดๆหน่อยนะจ๊ะ
ปากกา : ต้องแบบละเอียดเลยหรอ
มือถือ : เอ.. เรื่องอะไรดีล่ะ เมธ์เค้าก็โก๊ะกังเป็นปกติอยู่แล้วด้วย

แว่นตา : ก็.....  น่าจะเป็นตอนม.ปลายล่ะจ๊ะ คือ เพื่อนเมธ์คนนึง เดินถือคอนแทคเลนส์มาหาเมธ์ แล้วก็บอกว่า ช่วยพาไปห้องน้ำหน่อย คอนแทคเลนส์มันหลุด เมธ์ก็พาซื่อ เดินประคองเพื่อนไป กลัวเพื่อนล้ม ใครวิ่งสวนทางมาก็ขยับตัวไปบังไว้ เพราะคอนแทคเลนส์ติดอยู่ที่นิ้วเพื่อน หล่นไปนี่เรื่องใหญ่เลยจ๊ะ แต่ก็ยังไม่วายถามเพื่อนว่า เฮ้ย แกใส่ด้วยหรอ ไม่เห็นรู้เลย เพื่อนก็บอกว่าเพิ่งใส่ได้ไม่นาน พอเดินเกือบถึงห้องน้ำ สงสัยคุณเธอจะกลั้นต่อไม่ไหว ปล่อยก๊ากออกมาแล้วก็พูด ขอโทษษษษษ ฮ่าๆๆ เพื่อนในห้องนี่ฮากันครืนเลย จังหวะที่จะเดินเข้าห้องเมธ์เค้ายังแกล้งโวยวายเลย ว่า เฮ้ย เข้าไม่ได้ เขามันติดขอบประตูว่ะ ฮ่าๆๆๆ
กล้อง : แค่กๆ น่าสงสาร แต่ก็อดฮาไม่ได้นะครับ ฮ่าๆ แค่กๆ


Q : ให้เลือกแฟนระหว่างหนุ่มไทยกะหนุ่มเกาหลี เลือกชาติไหนจ๊ะ
กล้อง : แหม เรื่องแบบนี้..
เอมพี3 : จะชาติไหนก็ได้ซำเหมอค่าาาา  ฮ่าๆๆ แหม่ ไม่หรอกหะ เมธ์เค้าไม่มีสเปคเรื่องเชื้อชาตินะคะคุณ (แต่มีสเปคเรื่องอื่น?? ฮ่าๆๆ แซวเล่นหะ) เอาแค่ว่าคุยกันรู้เรื่องและเข้าใจตรงกันก็พอ เรื่องภาษามันเรียนรู้กันด๊ายย ^___^


Q : ตอนนี้อยากไปเที่ยวที่ไหนที่สุด ทำไมละ
กล้อง : แค่กๆ ผมว่าเมธ์อยากนั่งรถไฟไปเที่ยว จะนอนรถไฟคืนนึงก็ได้ เอาให้พ้นจากกรุงเทพฯซักวันนึง ไปฟอกปอด ไปถ่ายรูป ไปดูไปมองไปเห็นอะไรอื่นนอกจากตึก รถไฟฟ้า และชายสี่บะหมี่เกี๊ยวที่เห็นได้โดยทั่วไปในเมืองกรุง แต่ไม่เคยลองกินซะที ฮ่าๆๆ แค่กๆ โทษครับ  คือ เมธ์เค้าอยากไปทำอะไรให้กับที่ที่เค้าไปด้วย (แต่ถ้าเค้าไม่ให้เมธ์ช่วย ผมเดาว่าเมธ์จะพกเมล็ดต้นไม้ไปปลูก แต่ต้นมันจะขึ้นมั้ยนี่ ผมเองก็ไม่ทราบครับ ฮ่าๆๆ แค่กๆๆ)
ปากกา : เห็นด้วยครับ *ยิ้ม*


Q : ชอบไอติมรสอะไรครับ
มือถือ : บลูเบอรี่
แว่นตา : วานิลลาก็ด้วยนะจ๊ะ
กล้อง : ช๊อคโกแลตชิพก็ไม่เกี่ยงนะผมว่า แค่กๆ


Q : ตัดเงื่อนไขทุกอย่างทิ้งแล้วลองบอกพี่สิว่าเมธ์อยากทำอะไร
กล้อง : แค่กๆ เมธ์เค้าอยากเดินชิวๆถ่ายรูปที่ถนนพระอาทิตย์กับถนนข้าวสารตอนเย็นย่ำครับ เพราะเมธ์ไม่เคยไปเลย เห็นแต่ในทีวี เค้าอยากไปดูตอนร้านรวงเค้าเปิดไฟน่ะ บรรยากาศดูชิวๆดีด้วย แค่กๆ โอย ขอยาหน่อย


Q :คิดว่าจะทำได้ไหม
เอมพี3 : ณ ตอนนี้ เดี๊ยนว่าไม่ได้หะ
แว่นตา : แต่ถ้าอนาคตก็อาจเป็นไปได้ก็ได้นะ


Q : ได้อะไรจากการฝึกงานบ้าง
มือถือ : เมธ์เค้าได้ลองเอาสิ่งที่เรียนพวกภาคทฤษฎีทั้งหลายมาลองทำจริง จะว่าไปตอนเรียนก็มีแบบฝึกหัดให้ทำนะ แต่เหมือน มันไม่ได้อารมณ์ค่ะ ฮ่าๆๆ เพราะพอเมธ์ทำเสร็จ ก็แค่ส่งให้อาจารย์ตรวจ แล้วก็จบไป แต่ฝึกงานนี่ทำเสร็จแล้วเค้าเอาไปใช้ได้จริง ก็เลยมีคำว่า "ภูมิใจ" เล็กๆ เลอะที่มุมปาก ^^
ปากกา : เห็นด้วยครับ *ยิ้ม*


Q : มันไม่ได้เลวร้ายอย่างที่หนูคิดใช่ไหมจ๊ะ
เอมพี3 : อืมมมมมมม ส่วนของการฝึกงาน ไม่เลวร้ายหรอกหะเดี๊ยนว่า แต่ส่วนของการทำรายงานนี่ เอ่อ.... คือเห็นเมธ์ส่งไปแล้วหะ และได้ยินว่าจะได้รับคืนตอนหลังสงกรานต์ คาดว่าต้องได้เอากลับมาแก้เป็นแน่ น่าสงสารเชียวค่ะคุณ


Q : พี่เปลี่ยนธีมดีไหมอะหนู มีลองทำธีมใหม่นะแต่ว่ายังชอบธีมเดิมอยู่เลย
แว่นตา : ทำธีมใหม่เลยจ๊ะ ลองเลือกใช้ธีมสลับกันอาทิตย์ละครั้งหรือแล้วแต่อารมณ์ ดีมั้ยจ๊ะ
กล้อง : แค่กๆ ผมขอยาไปตั้งนานแล้ว ไม่เห็นมีใครเอามาให้เลย แค่กๆ


อะแค่นี้อะ ถามให้หายคิดถึงกัน
เอมพี3 : ถึงไม่ถามมาเมธ์เค้าก็คิดถึงซำเหมอค่ะ
มือถือ : แหม เธอนี่ เมธ์เค้าคิดถึงคนอื่นๆด้วยเหมือนกัน  (รีบพูดไว้ก่อนกันคนอื่นน้อยใจ ฮ่าๆๆ)

พิธีกร : เอาล่ะค่ะ จบไปแล้วกับคำถามชุดแรกนะคะ เล่นเอาของใกล้ตัวแต่ละชิ้นปาดเหงื่อไปตามๆกัน ต่อไปเราจะมาตอบคำถามจากคุณออฟ (redtear) ค่ะ


Q : ชอบหนังเรื่องอะไรมากที่สุด เพราะอะไร และมีฉากไหนที่ประทับใจครับ
แว่นตา : นับๆแล้วก็เยอะอยู่จ๊ะ เอาเรื่องใกล้ตัวที่สุดแล้วกัน ก็คงจะต้อง Final Score เมธ์ชอบฉากที่น้องโบ๊ทบอกว่าเลือกอันดับคณะให้ "ไม่ติด 3 ที่แรก" กับฉากตอนที่น้องเค้ารู้ผลว่าติดประมง ม.เกษตร มากๆ น้ำตาร่วงเลย น้องทำได้โว๊ยยยย อุ๊บ ฮ่ะๆ ขอโทษจ๊ะ อินไปหน่อย


Q : ถ้าเจอมนุษย์ต่างดาว น้องเมธ์คิดว่ามนุษย์ต่างดาวจะพูดอะไรกับเมธ์เป็นคำแรกจ๊ะ
ปากกา : "เธอเป็นมนุษย์จริงรึเปล่า!?" ล่ะมั้งผมว่า ฮ่าๆๆ
เอมพี3 :  แต่เดี๊ยนว่ากะโปโลโก๊ะกังแบบเมธ์น่าจะถามว่า  "เธอเป็นมนุษย์ผู้หญิงจริงรึเปล่า" มากกว่าหะ ฟันธง!! (ฮาครืน)

Q : คติประจำใจคืออะไรครับ ขอแบบแหวกแนวนะ แบบ"ทำวันนี้ให้ดีที่สุด"ม่ายอาวนะ (แน่ะ พี่มีบังคับด้วย)
ปากกา : "ใจเย็นไอ้เมธ์" นี่แหวกแนวมั้ยนะ ผมเคยเขียนอยู่เหมือนกัน
มือถือ : น่าจะเป็น  "Reality can destroy the dream; why shouldn't the dream destroy reality?" - George Moore นะคะ เมธ์เค้าเจอ quote นี้จากสูจิบัตรของละครเวทีเรื่อง The LUCIANOs ของคณะนิเทศฯค่ะ


Q : บอกนิยามคำว่า รัก ฉบับเมธ์มาสิครับ
เอมพี3 : มันคือสิ่งที่อยู่รอบตัวเราเสมอ มีทั้งที่เรามองเห็น, มองไม่เห็น และ ทำเป็นมองไม่เห็น หะ อารมณ์แบบเพลง Love is all around
มือถือ : แต่เมธ์ยังไม่มีแฟนหนิ
ปากกา : ก็เค้าแค่ให้นิยามเอง เธออย่าซีเรียสเกินน่ะ
กล้อง : แค่กๆ อย่าทะเลาะกัน


Q : ถ้าเลือกเป็นซุปเปอร์ฮีโร่ได้อยากเป็นฮีโร่คนไหน เพราะอะไร
กล้อง : แค่กๆ ผมคิดว่าคงเป็น สไปเดอร์แมน ล่ะ เมธ์อยากปีนๆๆๆขึ้นไปและเข้าไปในมุมที่ได้เห็นวิวเจ๋งๆ เป็นโอกาสที่มนุษย์ธรรมดาไม่มีทางทำได้หรือไม่ก็ทำได้ยาก อีกอย่างเวลาพ่นใยคงสนุกดีนะผมว่า อะฟิ่วๆๆ แค่กๆๆ

พิธีกร : ค่ะ ขอบคุณสำหรับคำตอบนะคะ ต่อไปก็.. ขอดูก่อนนะคะ อ้อ คำถามหนึ่งเดียวจากคุณหงส์ (doosong) ค่ะ


Q : เวลาจะช่วยอะไร
เอมพี3 :  โอะ.. เจอคำถามนี้ขออึ้งไปซักหลายๆวิหะ ฮ่าๆๆๆ เดี๊ยนว่า "เวลา" อาจจะไม่ช่วยเมธ์โดยตรง แต่ช่วยทางอ้อมหะ อย่าง ช่วยให้เมธ์ได้คิดมากขึ้น ได้รู้ว่ายังมีสิ่งดีๆอยู่รอบตัวเรา แล้วก็รู้ว่ามันไม่สายเกินแก้ เพราะ "ยังมีเวลา" แล้วกำลังใจจะตามมาหะ ^^
แว่นตา : เห็นด้วยจ๊ะ
ปากกา : นานๆทีชีจะตอบดีครับ ปรบมือให้ๆ แปะๆๆๆ

พิธีกร : ขอบคุณค่ะ ต่อไปก็คำถามหนึ่งเดียวจากคุณ VaR (bric) ค่ะ


Q : น้องเมธ์ชอบทานเผ็ดหรือเปล่าคะ
มือถือ : ก็น่าจะชอบนะคะ อืมมม ยังไงดีล่ะ คือ เมธ์เป็นพวกไม่มีเซนส์ด้านรสชาติอาหารเลยค่ะ เลยไม่รู้ว่า ชอบอะไรเป็นพิเศษ ก็กินได้เรื่อยๆ อะไรที่อร่อยมากกกก เมธ์กินแล้ว ก็รู้สึกเฉยๆ ในขณะที่เพื่อนกินแล้วทำหน้ามีความสุขเต็มเปี่ยม และอะไรที่ว่ารสชาติไม่เข้าที่ฝีมือไม่เข้าขั้น (แต่ไม่นับรวมอาหารบูดเน่าเสียนะคะ อันนั้นก็ไม่ไหวเหมือนกัน ฮ่าๆๆ)   เมธ์กินแล้วก็ อืม.. ก็กินได้อยู่ดีแหละค่ะ คิดอะไรมาก ก็แค่ข้าวมื้อเดียวเอง
ปากกา : ส้นๆง่ายๆ ก็คือ เมธ์เป็นคนกินง่ายครับ
เอมพี3 : แต่เดี๊ยนว่า เมธ์ไม่พิถีพิถันเรืองการกินมากกว่า น่ากลัวจะเป็นโรคขาดสารอาหาร
กล้อง : ปากหาเรื่องล่ะที่หนึ่ง
เอมพี3 : อะไรยะ

พิธีกร : ใจเย็นๆค่ะทั้งคู่ อย่าเพิ่งทะเลาะกัน มาตอบคำถามต่อเลยนะคะ ต่อไปเป็นคำถามจากคุณมุก(stylemodern) ค่ะ


Q : ระหว่างพระจันทร์กับพระอาทิตย์ชอบอะไรมากกว่ากัน ขอเหตุผลด้วยหล่ะเน้อ
กล้อง : แค่กๆ ผมว่าเมธ์ชอบทั้ง 2 พระเลยครั