ถั่วเขียวหลงทาง

"Whether happiness may come or not, one should try and prepare one's self to do without it." -  George Eliot  

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

ผิดพลาด
การเป็นมนุษย์ผู้หญิงที่ไม่เคยให้ความสนใจกระทั่งใส่ใจในเรื่องความสวยความงามนั้น ... อาจนำมาซึ่งความระทมไต

อย่างที่หลายๆคนพอจะรู้กันคือ เมธ์ไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้จริงๆค่ะ
ไม่สนใจในที่นี้หมายถึง ไม่รู้เรื่องไม่เคยใช้ไม่รู้จักอะไรเล้ยยยยยยยยยยซักนิด
ครีมทาครีมบำรุงนู่นนี่ เกิดมาก็เหมือนจะได้ยินชื่อแค่ให้ผ่านหู (เอาจริงๆคือ "โฟมล้างหน้า" นี่แต่ก่อนเมธ์นึกถึงแผ่นโฟมในแผนกเครื่องเขียนค่ะ อนาถตัวเอง =__=)
แม่เมธ์ซื้อมาให้เรื่อยๆนะ ครีมเคริมอะไรพวกนี้เนี่ย แต่เมธ์ก็ลืมทิ้งไว้เรื่อยๆ บางอันยังไม่ได้แกะออกจากกล่องด้วยซ้ำ ฮ่าๆๆ

เรื่องทรงผมก็ไม่ต่างกัน เพราะแต่ไหนแต่ไร บ้านเมธ์ก็มีแม่เป็นช่างผมประจำ ไม่เคยต้องไปร้านทำผม
และทั้งหมดที่กล่าวมานี้ล่ะค่ะ ... ที่ทำให้เกิดปัญหา
เพราะ เมธ์จะรับปริญญา
เพราะ การรับปริญญาไม่สามารถเดินหน้ามึนๆปล่อยผมเผ้าเข้าไปได้ มันไม่เหมาะไม่ควร
เพราะ เมธ์ไม่รู้จะจัดการกับหัวตัวเองยังไง
เพราะงั้นเลยฝากความหวังไว้กับร้านทำผมแถวบ้าน และผลที่ได้ออกมาทั้งหน้าและผมก็ อืมมมม จะว่ายังไงดี เมธ์รวมไว้เป็นคำว่า "ผิดพลาด" แล้วกันนะ ไม่อยากไปคิดถึงมันอีก

ก็แค่เห็นแม่ยิ้ม, เลยหมดแรงทำหน้าบึ้งนี่เนอะ : )

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

(เอารูปออกแล้วค่ะ น่ากลัวเกิ๊นนน >.<~)

 

 

 

 

ผิดคาด
การไม่รู้ตัวหรือไม่ทราบสถานะของตัวเองนั้น ... อาจนำมาซึ่งความมึน

ขอสารภาพตามตรงว่าวันถ่ายรูปรวมของคณะ เมธ์ตั้งใจว่าจะซื้อช่อดอกไม้ไปยืนถือเอง ฮ่าๆๆ เพราะคิดแค่ว่าแค่เพื่อนหรือญาติคนไหนไปถ่ายรูปด้วย เมธ์ก็ปลื้มจะแย่แล้ว เลยไม่คิดไม่หวังว่าจะได้รับอะไร
แต่ความจริงไม่ใช่อย่างนั้น
เพราะวันนั้น ได้รับดอกไม้มาแบบมากมายราวกับจ้างหน้าม้าทีเดียวค่ะ มัน... มากจนสามารถแบ่งปันให้เพื่อนอีกหลายคนยืมไปถ่ายรูปได้ ตากล้องที่ตอนแรกแอบเครียดว่าจะยังไง ก็ปรากฎว่ามีเพื่อนและน้องผู้แสนดีกรุณามาถ่ายให้ เป็นอันว่าเมธ์มีตากล้องเดินถ่ายรูป (และช่วยหอบของมากมาย) ถึง 2 คนทีเดียว โอ้วซึ้งงงงงงงงง *ปาดน้ำตา* (แต่เมธ์ว่าวันรับจริง สงสัยต้องซื้อมาถือเองจริงๆ และอาจได้ถือกล้องถ่ายรูปตัวเองด้วย ฮ่าๆๆๆ)
จำนวนคนที่จะมาถ่ายรูปด้วยก็น่าตกใจไม่แพ้กัน เพราะเมธ์กะไว้ว่าคง ... ไม่ถึง 5 คน ตามประสาคนธรรมดาที่มิได้เด่นดังอะไร -__-  ที่ไหนได้ เอาเข้าจริงเหมือนนัดกันมา รู้สึกเข้าใจหัวอกดาราขึ้นมาในทันที ทั้งคนทั้งกล้อง เฮฮาปนงุนงง กล้องนี้ยังไม่ทันกดเก็บรูปเพื่อนก็ดึงแขนเตรียมลากไปถ่ายด้วย มือถือในมือก็ร้องแล้วร้องอีก เดินๆไปจนใกล้ถึงกลุ่มเพื่อนก็โดนดักตัวไว้ระหว่างทางอีก แหม๊~~~ เราก็ดังเหมือนกันนิ!!! (เว่อร์เชียว ฮ่าๆๆ)

 

คิดๆแล้วก็ขำตัวเอง ถึงจะเหนื่อยและต้องใช้พลังในการควบคุมสติไปเยอะ แต่ก็ถือว่าเป็นวันที่สนุกดีทีเดียวค่ะ เหอๆๆ

 

 

ใจจริงเมธ์อยากตั้งชื่อเอนทรี่ว่า "ผิดแล้วผิดอีก"
แต่มันฟังดูชวนหดหู่ไปหน่อยเนอะ ไม่เอาดีกว่า : )

 

 

 

แถม: รูปถ่ายลั้นลา(?)จากวันซ้อมใหญ่ [29 มิ.ย. 52]
ถึงจะใส่ไปรเวท แต่ต้องแต่งตัว "เรียบร้อย" ค่ะ ใส่ออกมาเลยแก่กันแบบถ้วนหน้า ฮ่ะๆๆ

 

อย่าเพิ่งตกใจกับสีเสื้อค่ะ เมธ์ยังคงไม่ถูกชะตากับสีชมพูเหมือนเดิม แต่เพราะมันต้องใส่ให้ "เรียบร้อย" เสื้อตัวอื่นที่มีมันเป็นเสื้อเที่ยวซะมากกว่า เฮ้อ... =__=

 

 

---------------------------------------------------------------------------------------------

 

*วันสุดท้ายของ June Write
เค้าเขียนกันวันละเอนทรี่ แต่เมธ์เขียน ... 3 วันเอนทรี่นึง (ฮ่าๆๆ)
ก็ถือว่าสำเร็จตามที่ตั้งใจไว้
ขอบคุณพี่แชมป์สำหรับกิจกรรมดีๆ และขอบคุณคุณผู้อ่านผู้น่ารักมา ณ เอนทรี่นี้ด้วยเจ้าค่ะ : D

 

.